Zero waste

P1060152

Wat doe ik met mijn afval, wat mag het mij kosten dat mijn afval niet tot last wordt van anderen en mijzelf? Beter nog: hoe kan ik afval verminderen of voorkomen? Als ik naar de producten kijken die we kopen en gebruiken, of het nu gaat om een nietmachine, een vaatwasser of een auto, dan valt mij iets op. Ontwerpers, fabrikanten en gebruikers maken zich vooral druk over de functie van een product. Zelden wordt gelet op onderhoud, laat staan op afval dat een product tijdens het gebruik of aan het einde van de gebruiksduur produceert of oplevert. Afval is een probleem geworden van de eigenaar, overheid, afvalverwerker of van niemand.

Dat we nadenken over het onderwerp zero waste wordt gemotiveerd door de problemen die afval oplevert. Het feit dat het afval problemen geeft voor de gezondheid van mens en dier, voor ruimte en natuur zou niet de drijfveer moeten zijn ermee aan de gang te gaan. Het terugdringen van afval of het ontstaan van afval moet een ontwerp eis in zichzelf zijn. Of het nu gaat om nietjes, afwastabs/poeder en uitlaatgassen, als in het ontwerpstadium rekening wordt gehouden met het zero waste principe, dan zal dat veel schelen. Het zal ook betekenen dat de grootste vindplaatsen van grondstoffen, mijnen, zich niet in de aardbodem bevinden, maar er boven, nl. onze producten zelf: hergebruik van grondstoffen, halffabricaten en verpakkingsmaterialen.

Een eis van zero waste kan gemotiveerd zijn vanuit het tegengaan van klimaatverandering. Dit is in zichzelf al een vorm van eigen belang, of je hebt er zélf voordeel van, in elk geval geen nadeel, of de hele mensheid. Mijn motivatie voor zero waste is eerbied voor de schepping, de aarde en alles wat er thuis hoort. Uitgestoten CO₂ is zo’n ding. Het moet naar nul en daar waar dat niet kan wordt het een voedingstof voor bomen, maar dan wel voor nieuwe.

Bert van der Woerd

Facebooktwitter